Help, kortsluiting

Alle prikkels komen bij kinderen heel hard binnen. Alles is nieuw en zij hebben jouw hulp nodig om deze prikkels te kunnen verwerken. Wanneer een kindje meer prikkels binnenkrijgt dan dat hij kan verwerken kan er in dat kleine koppie ‘kortsluiting’ ontstaan. Hallo driftbui!!

Driftbuien zijn een veel besproken onderwerp binnen het moederschap. Als ouder kun je namelijk heel verschillend reageren op een driftbui. Om mij heen hoor ik vaak “ach gewoon negeren, dan stopt ze vanzelf“. Ik ga proberen uit te leggen waarom ik haar juist niet negeer. Persoonlijk kies ik ervoor om er op zo’n moment juist voor Luxi te zijn. Ik denk namelijk dat een kindje op zo’n moment jouw als ouder juist extra hard nodig heeft.

Ik heb al een aantal keer te maken gehad met ‘kortsluiting.’ Ofja Luxi. Waarbij ik de eerste keer zelf ook onrustig werd en mijn bloeddruk omhoog schoot, blijf ik nu vooral rustig.

Luxi heeft er veel meer aan, dat zelfs wanneer zij even helemaal de draad kwijt is, zij nog steeds op mij kan bouwen. Ondanks dat zij volledig in paniek raakt, blijft mama rustig.

Tijdens het krijsen zie ik aan haar dat ik niet met langdradige verhalen en veel woorden hoef aan te komen. Vaak is er alleen al ZIJN voldoende.

De laatste keer dat zij plat op haar buik lag te krijsen in de woonkamer, ben ik naast haar gaan zitten. Met een kopje thee! Van dit moment hebben ik dan weer geen foto maar dat beeld zal er best vreemd uitgezien hebben! haha

Ik zeg alleen tegen haar dat ik hier ben en haar kan kan troosten als zij dat wil. Dit blijf ik dan af en toe herhalen op een rustige toon. Ik benoem de emotie die ik zie. bij haar. Ik zie dat je boos/verdrietig bent, dat is niet erg. Emoties benoemen en erkennen vind ik heel belangrijk. Luxi is zelf nog veel te jong om emoties te erkennen dus wij blijven dat voor haar doen totdat zij het zelf kan. Vaak is emoties erkennen al genoeg voor een kindje om dingen los te laten. Wat je mij nooit tegen een kindje zult horen zeggen is dat zij ergens niet om hoeven te huilen. Ik vind het zo erg als ik dat hoor. Bedenk eens dat jij zelf iets vervelends hebt meegemaakt en jouw hart wilt luchten bij iemand en dat diegene zegt: “Hier huil je toch niet om?!” Eerlijk, hoe onbegrepen voel jij je dan? Een kind groot of heel klein wil precies hetzelfde! (Ook als dit verdriet gaat om een 2e ijsje wat hij niet krijgt of een chocolade ei in de winkel.)

Na een aantal minuten huilen, Luxi is vrij pittig dus neemt hier uitgebreid de tijd voor, merk ik dat zij oogcontact met mij zoekt. Dit is het moment dat ik mijn armen naar haar uitstrek zodat ze naar mij toe komt.

Vaak snikt ze kort nog verder op mijn schoot, we knuffelen even en gaat dan weer verder tot de orde van de dag, lekker spelen!!

Ps, ik weet niet hoe ik om zou gaan met Luxi tijdens een driftbui in de Jumbo. Gelukkig is dit nog niet voorgekomen. Ik ga ook nooit met haar naar de winkel als ik weet dat zij moe is. Zie je mij al zitten op de grond in de supermarkt? haha

Geef een reactie