Sorry.

Sorry Luxi, ook mama maakt fouten. Niemand is perfect en ook moeders niet. 
Ik ben ook niet altijd de moeder die ik graag wil zijn. Wat ik wel probeer te zijn, is een eerlijke en oprechte moeder.

In deze blog wil ik met jullie delen wat ik bedoel met een “eerlijke” moeder. 
Ik wil Luxi graag meegeven dat niemand perfect is, dat je fouten mag maken en dat je dingen weer goed kan maken. Ik ben van mening dat wij als ouders hier de grootste rol in spelen. Je hoeft een kind niks te leren. Je hoeft het alleen te laten zien.

Luxi weet dat ik niet perfect ben. Soms verlies ik mijn geduld bij haar. Soms kijkt ze langer tv dan ik zou willen. En soms verhef ik mijn stem bij haar terwijl ik dat helemaal niet wil. 
Ik kom hier dan altijd op terug bij haar. Even een voorbeeldje van afgelopen week om wat duidelijker te maken wat ik hiermee bedoel.

Ik deed haar in bad nadat ze op het kinderdagverblijf was geweest. Ik wilde vooral haar snel in bad doen zodat ik erna op de bank kon gaan zitten. Zij moe van het spelen en ik moe van een lange werkdag. Ik ben me hiervan bewust dat dit al een slechte combinatie is.
Luxi huilerig en treuzelend. De manier waarop ik haar afdroog was niet goed, vervolgens wilde ze een andere pyama aan. Alles moest in ieder geval niet zoals ik wilde. “Nu, ben ik het zat!!! Ff meewerken!” Riep ik tegen haar!! Ik had het he-le-maal gehad. 

Zij nog harder huilen. Uiteindelijk zaten we samen beneden op de bank en gaf ik haar een knuffel.
“Sorry Luxi, dat mama net schreeuwde tegen jou. Mama wil niet tegen jou schreeuwen. Jij werkte niet goed mee omdat je moe was. Mama was ook heel moe en wilde jou even snel in bad doen. Maar ik mag niet tegen jou schreeuwen, sorry.”
Luxi gaf mij een kus, “geeft niet mama.”

Klaar. Ik voel de verbinding tussen ons weer. Volgens mij is dat ook precies waar Luxi naar opzoek was tijdens het badderen en het gehaast van mij.
We lezen samen een boekje en het is goed. Het is heel simpel maar doordat wij sorry tegen haar zeggen (Wessel doet dat ook), weet Luxi dat je ‘fouten’ mag maken. Maar nog veel belangrijker weet ze hoe je iets goed kan maken.

Zeg jij wel eens “sorry” tegen jouw kindje? Of kom je terug op een situatie waarin je niet de mama was, die je graag wilt zijn?

Geef een reactie